Açıklama

Demokrat Parti’den sonra tek başına en uzun süre hükümette kalan ve bütün muhalifleri bir tarafa, cumhuriyet tarihinde ilk defa askerlerin siyasetteki kadim ve de mağrur varlığını da kontrol alma kudretini gösteren AKP, “iktidar olduğunu” hem “dostları”na hem düşmanlarına devletin bütün yetkilerini/gücünü kullanarak kanıtladı. Ne var ki AKP, bu kanıtlanmış iktidarı Türkiye Cumhuriyeti tarihi boyunca bilhassa çok partili dönemden sonra emekçilere ve ezilenlere bütün geçmiş hükümetlerin toplamından daha çok düşmanlık gösteren hükümet iktidar olma yolunda kullandı. İslâm’ın değil kapitalizmin en temeldeki iki özelliğini yani ekonomik ve fizikî zoru en iyi uygulayan iktidar olan “AKP 10 yılı”nda özelleştirmeler kusursuzca uygulandı, sağlık iyice özelleştirildi, sendikal haklar budandı, ücretler baskılandı, eğitim ve yargı meseleleri halledildi, toplu konutlarla yoksullar “medeniyete eriştirildi”, emperyalizmle en iyi ilişkiler bu on yılda tesis edildi. Âdeta çok eski feodal Avrupa’nın feodal kralları gibi “Türkiyeli İslâmcılar”ın bir tarikatlar konsensüsünde kendisine atfedilen krallık görevini icra eden AKP, servetin ve gücün hâkim sınıflar arasında dağıtımının kurallarını da önemli ölçüde değiştirdi. On yıla bunca icraatı sığdırmayı başaran AKP hakkında söz söylemek kolay iş değil... Çünkü söylenebilecek bütün sözler yıllar içinde söylendi. Ancak elinizde bulunan kitap, gelecekte bütün ücretlileri bekleyen tehlikelere dikkat çekiyor. İşçi sınıfının tarihçisi Yıldırım Koç, bu yeni çalışmasında emekçilerin hayatına yansıyan yönüyle “AKP’nin 10 yılı”nı yani AKP’nin 10 yıllık icraatı boyunca emekçilerin haklarını nasıl adım adım yok ettiğini her zamanki belgeci titizliğiyle derli toplu ve genişçe açıklıyor.